Dlaczego warto przeczytać książkę "Gianluigi Buffon. Sztuka upadania":

- Anegdoty z szatni Parmy, Juventusu, PSG i reprezentacji Włoch; ciekawostki dotyczące największych gwiazd calcio, m.in. Paolo Maldiniego, Gianluki Viallego, Francesco Tottiego i Alessandro Del Piero;
- Opis historii z życia prywatnego Buffona, które nie ujrzały światła dziennego: krnąbrny charakter w latach młodości, zmagania z depresją i problemy z hazardem;
- Portret psychologiczny „Gigiego”, z którego wyłania się nie perfekcjonista, lecz człowiek pełny empatii.

Opis z okładki książki "Gianluigi Buffon. Sztuka upadania":

Sztuka upadania. I mistrzowskiego powstawania

Gianluigi Buffon. Sztuka upadania to poruszająca i autentyczna historia człowieka, który za życia stał się legendą. Znakomity bramkarz w autobiografii nie napawa się sukcesami i osiągnięciami, tylko opowiada o tym, co działo się w cieniu stadionowych reflektorów, mówi o samotności, depresji, popełnionych przez siebie błędach i wewnętrznej sile, która pozwalała mu za każdym razem się podnieść.

To książka o dojrzewaniu zarówno w wymiarze sportowym, jak i ludzkim. Poznajemy w niej kulisy kariery długowiecznego bramkarza i anegdoty z boisk: debiut w Serie A, przed którym w stadionowym tunelu po plecach poklepał go sam Paolo Maldini, pojedynki z Francesco Tottim w młodzieżówkach, T-shirt Supermana otrzymany od jednej z kibicek, pierwszy mecz w bluzie Squadra Azzurra rozegrany w ekstremalnych warunkach w Moskwie czy inspirujące spotkania z Gianlucą Viallim i Giovannim Trapattonim.

Buffon zdradza przed kibicami tajemnice szatni Parmy, Juve, PSG i reprezentacji Włoch. Ale Sztuka upadania to nie tylko opowieść o piłce nożnej, ale też refleksja nad własnym życiem bramkarza, który w nietolerującym słabości świecie calcio nie bał się pokazać swojej ludzkiej strony.

Losy „Gigiego” uczą, że każda porażka to lekcja, a nie kres drogi.

Opis przygotowany przez księgarnię SQN Store:

„Upaść i podnieść się z ziemi z pozdzieranymi kolanami – o to w tym wszystkim chodzi”.

Gianluigi Buffon jest powszechnie uznawany za jednego z najwspanialszych bramkarzy w historii futbolu. Włoch siedzi przy jednym stole z Lwem Jaszynem, Dino Zoffem, Ikerem Casillasem, Manuelem Neuerem i Peterem Schmeichelem. Wychowanek Parmy grał w piłkę do 45. roku życia, wystąpił w ponad 1100 meczach. Wywalczył dziesięć mistrzostw Włoch, pobił rekord Paolo Maldiniego w liczbie rozegranych meczów w Serie A i minut bez wpuszczonej bramki, który należał do Sebastiano Rossiego, byłego golkipera Milanu. Zdobył z reprezentacją Włoch Puchar Świata na niemieckim mundialu w 2006 roku. Wypełnił swoją gablotę wieloma trofeami i wyróżnieniami indywidualnymi. Między słupkami był niemal niezawodny. Poza boiskiem większe problemy od rywali sprawiło mu życie, ale dzięki duszy wojownika „Gigi”, znalazł siłę, żeby podnosić się po każdej porażce.

W autobiografii Buffon wrócił myślami do dzieciństwa, pierwszej interwencji, którą wykonał na śniegu, wspólnych treningów i rozmów z ojcem, które dały mu solidne podstawy bramkarskie i ukształtowały jego charakter, a także walki z depresją i momentu, gdy poznał miłość swojego życia – Ilarię D’Amico.

Co zrobił Paolo Maldini podczas debiutu Buffona w Serie A? Który trener był według niego najsprytniejszym taktykiem? Dlaczego „Gigi” nie obejrzał strzału Francesco Tottiego z 11 metrów w końcówce meczu 1/8 finału mistrzostw świata z Australią? Z jakich powodów podziwiał Gianlucę Viallego, Dino Zoffa i Paolo Rossiego? Jak wspomina pierwszy mecz rozegrany w barwach reprezentacji Włoch w Moskwie z Rosją? Kto spośród napastników, z którymi grał, był najbardziej bezwględny pod bramką rywala? I z kim w trudnych chwilach dzielił się najgłębszymi emocjami?

Gianluigi Buffon. Sztuka upadania to książka, w której autor pokazuje, kim jest naprawdę. To mężczyzna z zaletami i wadami, wzlotami i upadkami, któremu nie zabrakło odwagi do zmierzenia się z trudami codzienności. Włoch przez kilkadziesiąt lat zasłaniał ramionami bramkę, a teraz postanowił odsłonić zarówno ją, jak i własne tajemnice. Jego książka to nie smutny epilog, tylko zapis z życia człowieka, który wstał więcej razy, niż upadł.

Opinie o książce "Gianluigi Buffon. Sztuka upadania":

Kiedy lata temu pisał autobiografię Numer 1, był głodnym sukcesu chłopakiem, wciąż nieświadomym tego, że przeżyje dziewięciolecie ligowych sukcesów z Juventusem, ale też przegra dwa finały Ligi Mistrzów i nigdy nie sięgnie po wymarzony puchar. Nie wiedział też, że jego życie prywatne przejdzie prawdziwą rewolucję. Jego Sztuka upadania to instrukcja podnoszenia się po porażkach, tym razem napisana przez dojrzałego faceta.
Marcin Nowomiejski, Eleven Sports / Amici Sportivi

Na boisku, jak sam twierdzi, upadał miliard razy. W życiu również zdarzyło mu się kilka upadków, ale za każdym razem wstawał. Wracał silniejszy. Najlepszy bramkarz w historii pokazuje, że też jest człowiekiem, prezentuje intymne kulisy swojego życia, nie unika trudnych tematów.
Piotr Dumanowski, Eleven Sports

Jak nigdy odsłonił całą bramkę. W jej sieć zaplątały się duża piłka, współczesna historia calcio i własne losy Buffona, z uwzględnieniem jego życiowych kiksów. Nie brakuje tu ani anegdot, ani całej galerii niezwykłych postaci. Jeśli chcecie dowiedzieć się, kto uczył go komunizmu, jak trafił do więzienia, dlaczego nie zagrał w Barcelonie, co zrobił po przegranej w ping-ponga, o czym rozmawiał z rękawicami, to Gianluigi Buffon zaprasza do strzelania na jego bramkę.
Tomasz Lipiński, Canal+Sport

Bez wątpliwości Buffon był piłkarzem niesztampowym. Dlatego fascynuje do dziś. I dlatego to nie jest kolejna książka o klubach, bramkach, transferach i trofeach. Zachowując lekki ton, Gigi zabiera nas do zakamarków swojej duszy, często bardzo mrocznych. Bo to książka również o popełnianych błędach, samotności, upadkach, depresji i starzeniu się – a ostatecznie o końcu piłkarskiego życia.
Michał Borkowski, Viaplay

Biogram:

Gianluigi Buffon
(ur. 28 stycznia 1978 roku w Carrarze)
Rekordzista pod względem liczby występów w Serie A i reprezentacji Włoch. Zawodową karierę rozpoczął w Parmie, w której od razu został rzucony na głęboką wodę: zadebiutował w meczu ligowym w wieku 17 lat przeciwko naszpikowanemu gwiazdami Milanowi Fabio Capello. Był ważną figurą drużyny Alberto Malesaniego, która wywalczyła trzy trofea: Puchar i Superpuchar Włoch oraz Puchar UEFA. Sukcesy z Gialloblu zaowocowały rekordowym transferem do Juventusu latem 2001 roku. W Turynie „Gigi” został nie tylko numerem 1 Bianconerich, lecz najlepszym bramkarzem globu, który seryjnie zdobywał scudetto i zgarnął wiele wyróżnień indywidualnych. Poza boiskiem zmagał się jednak z depresją, o której odważył się mówić publicznie. Obecnie pełni funkcję dyrektora reprezentacji Włoch.